آیین دوستی و رفاقت از نظر اسلام


لزوم امتحان نمودن دوستان و چگونگی آن :

چه بسیار کسانی که ظاهری آراسته و پسندیده دارند درحالی که با معاشرت و یا امتحان های مختلف ، روشن می شود که واقعیت امر چیزی غیر از ظاهر آن است.
زمان ، زمانی نیست که به هرکس بتوان اعتماد کرد و با اطمینان کامل او را محرم اسرار خویش ساخت.


حضرت علی(ع):
« قبل از امتحان دوست اطمینان کامل به وی ننما »


امام صادق(ع):
« اگر زمان زندگی انسان زمان جور و ظلم است و اهل آن ، اهل خیانت و بی وفایی و عهدشکنی هستند ، اطمینان کامل به هر شخصی ، از عجز و بی عرضگی انسان است. »


امام علی (ع):
« با دوستت به طور کامل دوستی و محبت نما، اما 100% اطمینان پیدا مکن و با او به عدالت و خوبی رفتار کن ؛ ولی تمام اسرارت را با وی در میان مگذار. »


اما رفیقی که از امتحان ها با موفقیت بیرون آمده باشد ، برادر و پشتیبان انسان خواهد بود ...

اموری که در اسلام توصیه شده دوست خویش را به آنها بیازماییم عبارتند از:


1-ثبات دوستی در حال بی نیازی و فقر
از قول لقمان حکیم: «دوستت را نمیشناسی مگر در هنگامی که به وی نیازی داشته باشی»
اگر در صدد رفع نیاز تو برآمد و شانه تهی نکرد ، دوستی واقعی است. چطور می توان کسی را به دوستی خویش برگزید و از وی انتظار بذل تمامی نیکی ها را داشت در حالی که او درمقابل کوچکترین نیاز مادی انسان ، شانه خالی می کند؟

این دغل دوستان که می بینی ........... مگسانند گرد شیرینی



2-بدگویی نکردن به هنگام عصبانیت
امام صادق (ع): « دوستی که 3بار از تو عصبانی شد ولی بدگویی تو را نکرد و کلام ناسزا از دهانش خارج نشد ، او را برای خود نگه دار.»
دوست واقعی با مشاهده ی یک تندی تمام مرزهای میان خود و رفیقش را از بین نمی برد و آشکار و پنهان به بدگویی او نمی پردازد ، چه رسد به اینکه بخواهد ناسزا گفته ، حرف های بد از وی صادر گردد.


3-اهمیت دادن به نماز
نماز یاد خداست و انسانی که غافل از خدای خویش نیست و هدفی جز رضای او ندارد ، به هیچ وجه عملی انجام نمی دهد که موجب ناخوشنودی پروردگار باشد و درنتیجه در روابط خود با دیگران ، تقوا را رعایت نموده و سعی می کند حقوق دوستان را رعایت کند.


4-نیکی در هنگام سختی
انسان دوستان خویش را فقط برای راحتی های زندگی و کامیابی ها نمی خواهد. اگر رفاقت واقعی باشد باید این ادعا در سختی ها به اثبات برسد و ما که می خواهیم اشخاصی را جهت دوستی برگزینیم باید آنان را در چنین مواقعی امتحان و آزمایش کنیم.
البته قبل از هرگونه انتظار از دیگران باید خود به این خصلت های پسندیده مزین باشیم و اگر توقعی از دیگران داریم باید خود نیز خوب بوده و از فداکاری و یاری رساندن به دیگران دریغ نورزیم.


5-حفظ دوستی در هرحال
امام علی(ع): « مردم شناخته نمی شوند مگر به امتحان ؛ پس فامیل و فرزندانت را در هنگام نبودنت و دوستت را در موقع مصیبتت ، امتحان کن »
از بین رفتن توانایی های انسان نوعی مصیبت است زیرا شخص مصیبت زده محتاج کمک دوستان است و درستی ادعای دوستی در این زمان معلوم می گردد و در غیر این صورت آنان رفیق واقعی نیستند بلکه دوستان ظاهری و سودجویی هستند که به هیچ وجه قابل اعتماد جهت رفاقت صادقانه و حقیقی نمی باشند.
آنان هنگامی که موقعیت اجتماعی انسان محفوظ است گرد آدمی می چرخند و به محض زوال آن بیگانه ای بیش نیستند.


6-احسان به هنگام قدرت
یکی از راه هایی که بوسیله آن می توان دوستان را آزمود این است که آنان به هنگام قدرت از احسان به دوستان و نزدیکان خویش خودداری نکنند.





:: موضوعات مرتبط: , , ,
:: برچسب‌ها: آیین دوستی و رفاقت از نظر اسلام ,
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : پایبند
تاریخ : دو شنبه 18 شهريور 1392
مطالب مرتبط با این پست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


نام
آدرس ایمیل
وب سایت/بلاگ
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O };-
:B /:) =DD :S
-) :-(( :-| :-))
نظر خصوصی

 کد را وارد نمایید:

آپلود عکس دلخواه: