سلیم موذن زاده از نگاه مداحان اردبیل

اکنون بعد از درگذشت سلطان الذاکرین مرحوم استاد سلیم مؤذن زاده اردبیلی ابعاد پنهان زندگی وی از زبان نزدیکان و دوستانش بیان شده که شنیدنی است.

غلامحسین نجار:به نظرم بعد از این مداحی چون سلیم، زاده نشود

استاد غلامحسین نجار باشی از مداحان پیشکسوت اردبیل درباره مرحوم استاد سلیم مؤذن زاده اردبیلی می گوید: سلیم از هر نظر الگو و دارای شخصیت بزرگ منشی بود.

در طول رفاقت و در مجالسی که باهم بودیم، ندیدم مداحی را هر چند تازه وارد و تازه پا را خرد یا پس بزند بلکه همیشه تشویق می کرد و نسبت به من همیشه لطف داشت.

بعید می دانم که دیگر صوت حزینی همچون نوای استاد بشنویم. به نظرم بعد از این مداحی چون سلیم، زاده نشود.

مراسم تشییع پیکر مرحوم استاد سلیم موذن زاده اردبیلی آغاز شد+تصاویر

بهروز سرباز: امروز مداحان آذربایجان یتیم شدند

*حاج بهروز سرباز از دیگر خادمان و ذاکران اهل بیت(ع) این استان می گوید: وقتی در گذشت مرحوم استاد سلیم مؤذن زاده را شنیدیم همه شوکه شدیم، احساس می کنم امروز مداحان آذربایجان یتیم شدند.

وی بمانند نامشان سلیم النفس، خوش قلب و خوش اخلاق بوده و همیشه نصیحت پدرانه داشتند.

حتی یکبار هم ندیدم غیبت کند یا پشت سرکسی حرفی بزند و با این که استاد و سلطان الذاکرین بود در مجالس اگر مداحی را روبرو می دید تعارف می کرد که به او در مرثیه خوانی کمک کند و این از تواضع و بزرگ منشی او بود.

شهروز علیزاده:صدایش معجزه می کرد

*حاج شهروز علیزاده از مداحان شهیر اردبیل نیر درباره خبر تأثر بار درگذشت استاد سلیم می گوید: اول اینکه دعا می کنیم خداوند روح بلند این خادم الحسین را به سیدالشهدا(س) ببخشاید و هم مونس اهل بیت(ع) قرار دهد.

تمام حرکت و سکنات وی از نشست و برخاست، دارای سجایای اخلاقی بود. عشق و ارادت قلبی به هم داشتیم و این محبت دو طرفه بود.از آنجا که مداح هستیم و کم و بیش به فنون و صوت شناخت دارم، صدای وی بمنزله معجزه بود.

بارزترین جنبه شخصیتی وی این بود که من هرگز در عمرم ندیدم پشت سر کسی غیبت یا عیب گویی و بدگویی کند و به کسی هم اجازه نمی داد نزد وی از کسی بدگویی و غیبت شود.

هرچند سلیم اصول و فروع دین و ایمان قلبی را به زبان نمی آورد اما با شناختی که از نزدیک داشتم در قلب خود سرشار از ایمان و پایبند به دین بود.

دو خاطره ای که از زنده یاد سلیم مؤذن زاده دارم و هرگز از ذهنم نمی رود برای یادگار بازگو می کنم: اول اینکه برای مجلس ترحیمی دعوت بودم که در اثنای مدیحه سرایی صدایم گرفت، نتوانستم ادامه دهم، استاد بلافاصله خود پشت تریبون قرار گرفت و مجلس را ادامه داد ولی به هیچ عنوان همانند گذشته و با شور و حال مرثیه نخواندند و مانند همیشه اوج نگرفتند! خواهش کردم و گفتم؛ حضرت استاد مانند سلیم مؤذن زاده بخوانید! در پاسخ گفت: من نمی توانم وقتی شما کسالت حنجره دارید خودم را اینجا مطرح کرده و یا در معرض تشویق قرار دهم!. بعد از ختم مجلس، مرا به منزل خود برد سه نوع نوشیدنی ترکیبی درست کرد اول خودش نوشید(بابت اطمینان دهی به من) بعد مقداری از آن نوشیدنی به من داد و صدایم باز شد.

خاطره بعدی اینکه در این ایام محرم امسال در مسجد جوادیه تهران باهم شب های عزاداری مرثیه سرایی کردیم.

شب عاشورا حال عجیبی داشت و طوری که من از انتخاب نوع شعر و مداحی وی متعجب شدم به عبارتی دیگر؛ وی دو بیت از مرحوم یحیوی درباره وداع امام حسین (ع) و پیراهن خونین خواند و در پایان مرثیه "خداحافظ ای آنام باجیم؛ یاوریم هواداریم" را خواند که به لحاظ اثرگذاری بسیار مورد استقبال عزادارن قرار گرفت، گویی آخرین محرم خود را می دانست.

مراسم تشییع پیکر مرحوم استاد سلیم موذن زاده اردبیلی آغاز شد+تصاویر

جعفر ایمان نژاد: همیشه از ارباب بی کفن خواندند

*جعفر ایمان نژاد یکی دیگر از مداحان خطه مداح خیز پایتخت حسینیت اردبیل و از پیشکسوتان مداحان نیز درباره درگذشت استاد می گوید: همیشه از ارباب بی کفن خواندند و دعا می کنیم که مقبول ساحت سیدالشهدا(س) قرار گیرد.

ایام محرم سپری شده را در تهران بودند و چند روزی باهم بودیم و زمانی که دوستان دور وی حلقه زده بودند تا سلطان الذاکرین را به اردبیل بدرقه کنند، برگشت به سمت دوستان گفت: "این آخرین بارم بود که مداحی کردم! و بار دیگر نخواهید دید که من مداحی کنم! این آخرین دیدارمان است!". احدی از ما باور نمی کردیم و اکنون که درگذشت وی را شنیدیم آخرین جمله وی مدام در گوشمان می پیچد و حقیقتاً فراغ وی زجر آور است، افسوس می خوریم.

گفتنی است بیشتر مداحان و دوست داران مرحوم مؤذن زاده از جمله استاد مکارم و سایر مداحان در بازگشت از سفر زیارت کربلا هستند تا خود را به تشییع و تدفین مرحوم استاد مؤذن زاده برسانند.

قادر شاهی: سلیم صندوق الاسرار و قبورالاحرار بود

*استاد حاج قادر شاهی که عمر خود را وقف دستگاه ابا عبدلله الحسین(ع) کرده است در گفتگو با خبرنگار ما درباره شخصیت استاد مؤذن زاده می گوید: 70 سال با مرحوم همسایه و هم محل بودم حتی مدتی در حیات منزل ایشان زندگی کرده ام و از نزدیک در شئونات زندگی خاندان مؤذن زاده حضور داشته و تربیت شده ام، مادر مرحوم استاد مؤذن زاده بسیار در حق تربیت من مادری داشته اند.

درباره خصوصیات اخلاقی مرحوم استاد مؤذن زاده باید بگویم: موسیقی دانان و ریاضی دانان را واقعاً در حیرت گذاشته بود، مرصع خوانی زبده مرحوم یکی از بالهای پرواز وی بود اما با یک بال پرواز میسر نمی شود بنابراین بال دوم وی، هنر اخلاقی او بود، به عبارتی صفای باطن و هنر اخلاقی وی در کنار اجرای مرصع خوانی دو بال پرواز استاد بود.در طول حیات وی گفتم اکنون در ممات استاد هم می گویم؛ من هرگز ندیدم درباره کسی حرفی یا غیبتی کند ولو اینکه انسان های بزرگ احیاناً بدخواهان بزرگ و زیادی دارد اما حتی درباره این طیف اشخاص نیز لب به نظر و اعتراض نگشود زیرا کین را آفت دین می دانست.

یکی دیگر از خصوصیات بارز استاد سلیم مؤذن زاده که متاسفانه به آن پرداخته نشده است؛ رازداری وی بود، طوری که راز دلمان را به نزدیکترین بستگان نمی توانستیم بگوییم اما به استاد می گفتیم، مرشدی و یاری می کرد و ندیدم این رازها را از کسی به کسی یا نزد شخصی إفشا کند.

در تهران نیز کلید منزل وی دست دوستان بود و در خانه همیشه برای عاشقانش مفتوح بود و گاهاً به بهانه های خرید؛ پول خرید می داد و می رفت و باید گفت سلیم صندوق الاسرار و قبورالاحرار بود.

استاد شاهی از پیشکسوتان مداح اردبیلی که عمری با استاد بوده در پاسخ به اینکه ایا استاد در طول زندگانی خود از عنایت اهل بیت (ع) مطلبی افشا کرده است؟ پاسخ گفت: در یکی از استانها سلیم در مجلسی که به مناسبت مولا علی(ع) برگزار شده بود در شأن آنحضرت جملاتی با صوت اعجازی خواند که در آن مجلس تعدادی از زنان علاقمند به موسیقی کلاسیک به معنی امروز را قبول داشتند و لا غیر، اما حاضرین گفتند یکی از بانوان جوان بعد از مراسم با وضو نزد بقیه توبه کرده و اقرار می کند که من بعد عاشق علی(ع) و دین او خواهد بود.

خاطره ای دیگر از استاد اینکه شاعر و استاد با سابقه و نام آوازه آذربایجان "علمدار ماهر" به اردبیل آمده بود بعد از ختم مجلسی به منزل ما آمدند همه نشسته بودیم استاد "علمدار ماهر" از سلیم خواست چند بیتی بخواند، این درحالی است که استاد "علمدار ماهر" مسلط بر موسیقی و دستگاهها بخصوص "ماهور" است؛ مرحوم مؤذن زاده چنان در دستگاه ماهور افت و خیز و در ان واحد سیر کرد که خودم دیدم علمدار ماهر دو دستی محکم بر سرش زد و با اصطلاح بومی خود گفت: "نجه من لنت گوتورمدیم" یعنی وای بر من که ضبط نکردم و در طول عمرم چنین چیزی ندیدم و نشنیدم!.

و در پایان اینکه همیشه به نماز اول وقت مداومت داشت و گاهاً که تا پاسی از شب را تا دمدمه های نماز صبح بیدار می ماندیم و ترس قضا شدن نماز صبح را داشتیم اما با صدای نماز دلنشین استاد به نماز بر می خواستیم.

عارف محجوب: مرحوم مؤذن زاده عرش نشینی بود که در فرش زندگی کرد

*عارف محجوب از چهره های جوان و از شاگردان استاد مؤذن زاده که مسئولیت بسیج مداحان استان اردبیل را نیز بر عهده دارد می گوید: این ضایعه را باید به ساحت حضرت ولی عصر(عج) شیعیان جهان و رهبری تسلیت گفت.

مرحوم مؤذن زاده عرش نشینی بود که در فرش زندگی کرد و عمر خود را وقف ساحت سیدالشهدا(ع) کرد و با حنجره طلایی و صوت ملکوتی خود در اذان، مرثیه و مجالس، زینت بخش دستگاه ابا عبدالله الحسین(ع) شد.

از بارزترین خصوصیات اخلاقی وی زندگی ساده و به دور از تجملات و دلباختگی به ساحت سالار شهیدان بود.

وی در اواخر عمر خود می گفت: عاشق فقط زینب (س) بود زیرا که عاشورا را دید و اربعین را درک کرد که من در ادامه این شعر را نقل کردم"أینیمدکی قرانی اولینجه چخاردمارام؛ بونان سورا همیشه محرمدی زینبه" و در کمال تعجب می بینیم که استاد نیز این عاشورا را درک کرد و در صبح روز بعد اربعین رو به قبله با وضو دار فانی را وداع گفت.

در مجموع مرحوم سلیم مؤذن زاده رهبری توصیف کرده اند و ما قطره ای از دریاییم که نمی توانیم دریا را وصف کنیم.

منبع متن :آذرسلام .

تصاویر : باشگاه خبرنگاران . سبلانه



:: برچسب‌ها: اردبیل , سلیم , موذن زاده , تمدن , شهروز , نوحه , حسین , عاشورا ,
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : پایبند
تاریخ : چهار شنبه 3 آذر 1395
سلیم موذن زاده اردبیلی آسمانی شد

موذن زاده


زینب زینب زینب کنز حیا زینب کان وفا زینب
زینب زینب زینب درد آشینا زینب غرق بلا زینب
غم قهرمانی زهرا نیشانی
ای روح با ایمان جانیم سنه قوربان

صبح امروز سلیم موذن زاده اردبیلی بر اثر کهولت سن در منزل خویش درگذشت و روحش آسمانی گشت. پدرش شیخ عبدالکریم ، اولین موذن رادیوی ایران بود و اذانش شهرت جهانی داشت . شادروان رحیم موذن زاده اردبیلی نیز که اذان بی مانند او در دستگاه بیات ترک در فهرست آثار معنوی ایران به ثبت رسید چند سال قبل براثر بیماری دعوت حق را لبیک گفت.

برای دانلود بیش از 50 نوحه ماندگار از سلیم ، لینک زیر را کلیک کنید تا به راحتی نوحه های او از جمله زینب زینب را دانلود کنید.

رفتن برای دانلود اینجا جا را کلیک کنید



:: موضوعات مرتبط: , ,
:: برچسب‌ها: سلیم , موذن زاده , اردبیلی , وقات , رحلت , اردبیل , زینب زینب ,
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : پایبند
تاریخ : سه شنبه 2 آذر 1395
موذن‌زاده و اذانی که با زبان روزه خواند

با توجه به ایام مبارک ماه رمضان، نوای روح انگیز اذان، حال و هوای دیگری یافته است به همین دلیل در این نوشتار به معرفی سه تن از اساتید مسلم اذان می پردازیم که موسیقی جان نواز حق را با نوایی الهی به روح مومن می نشانند.


موسیقی روحانی اذان

یک اذان زیبا در تاریخ ثبت شده که اگر بخواهیم از شهرت آن بگذریم، آنقدر لطیف و گوش‌نواز است که ناخودآگاه شما را یاد ماندگارترین موذن ایران می‌اندازد.

سال‌هاست که بیشتر ما لحظه‌های افطار و پایان روز را با نوایی سپری می‌کنیم که خواننده‌اش از بین ما رفته اما صدایش در آواز «بیات ترک» همچنان خاطره‌انگیز است.

از زنده‌یاد «رحیم موذن‌زاده اردبیلی» سخن می‌گوییم که صدایش، صدای ملکوت و احساسش زایش‌گر یک اذان بود.

معنویت، خلوص و قدرت اذان موذن‌زاده اردبیلی آنچنان است که بسیاری آن را یک رویداد معنوی مهم تلقی می‌کنند و آن را روح‌افزا می‌دانند، چرا که ملودی‌های ایرانی در اذان موذن‌زاده همیشه جریان دارد.

همه ادیان، پیروان خود را با نغمه موسیقی ندا می‌دهند، چرا که این بانگ روحانی در همراهی با موسیقی دل‌انگیزتر جلوه می‌کند. ما هم سال‌هاست که لحظات ملکوتی خود را با سبک و سیاق موذن‌های متفاوت سپری می‌کنیم اما صدای مرحوم موذن‌زاده بیشتر برایمان تداعی کننده لحظه‌های روحانی و افطار است.

زنده‌یاد موذن‌زاده اردبیلی در سال 1326 برای تکمیل درس‌های حوزوی به قم می‌رود و در ایام تحصیل در بارگاه حضرت معصومه (س) نیز اذان می‌گفت.

خودش می‌گفت: این اذان گفتن در خانواده‌ی ما موروثی است. ‌150 سال است که خانواده‌ی ما اذان می‌گویند. حتی زمانی که در اردبیل آن موقع‌ها شناسنامه می‌دادند به تناسب شغل و حرفه نام خانوادگی انتخاب می‌کردند. به بابایم هم گفته بودند تو چیکاره‌ای؟ گفته بود موذن. گفته بودند نام خانوادگی شما موذن است.»

او روزی از روزهای سال 1334 تصمیم می‌گیرد یک اذان یادگاری بگوید. بنابراین به استودیوی ‌6 رادیو در میدان ارگ (15خرداد) می‌رود و تمام گوشه‌ها را امتحان می‌کند. هر گوشه‌ای را که امتحان می‌کند، خوب ازآب در نمی‌آید تا اینکه سرانجام گوشه «روح‌الارواح» که گوشه‌ای روح‌نواز و حزن‌انگیز است از آواز بیات ترک در دستگاه شور به دلش می‌نشیند. البته او ‌20 سال پیش از آن هم قصد داشت تا اذان دیگری به مدت ‌15 دقیقه بگوید که در وسط آن دعاست اما به گفته خودش نگذاشتند و گفتند که اذان ‌6 دقیقه بیشتر نمی‌شود.

ما ایرانی هستیم و اذان ما باید برخاسته از خودمان باشد. در حال حاضر اذان‌خوان‌هایی هستند که از عربستان تقلید می‌کنند و این پسندیده نیست زیرا باید خودمان ابتکار به خرج دهیم. الآن ‌50 سال است که کسی نتوانسته روی اذان من اذان بگوید

خودش در این مورد گفته است: «ما ایرانی هستیم و اذان ما باید برخاسته از خودمان باشد. در حال حاضر اذان‌خوان‌هایی هستند که از عربستان تقلید می‌کنند و این پسندیده نیست زیرا باید خودمان ابتکار به خرج دهیم. الآن ‌50 سال است که کسی نتوانسته روی اذان من اذان بگوید. حتی برادرم سلیم که صدایی گیرا و زیبا دارد؛ این خواست خداست. همان خدایی که می‌گوید اگر با من یک‌صدایی کنید، محبت شما را به قلوب همه می‌اندازم. در کل می‌خواهم بگویم در هر کاری که خدا و اخلاص در نظر گرفته شود ،آن کار جواب مثبتی خواهد داشت.»

او همچنین درباره راز ماندگاری اذانش گفته بود: «وقتی اولین‌بار صدای اذان خود را شنیدم، مورد تشویق اطرافیان قرار گرفتم و این خوشحالی یک شادی معنوی بود که از خانواده ما صدای اذانی ضبط شده و به گوش تمام ایرانیان مشتاق می‌رسد. تاکنون (1382) که با این سن و سال هنوز مشغولم، افتخار دارم که با گفتن آن یک اذان برای اسلام و مملکتم کاری کرده‌ باشم. ما نه ثروت داریم و نه مکنت و همین یک اذان برایمان بهترین خیر است. هر روز تلفن می‌زنند و می‌گویند که این اذان خیلی زیبا گفته شده است، می‌دانید چرا؟ من جوابتان را می‌دهم برای این که باطن خوشگل است، برای اینکه این اذان را با دهان روزه پر کردم تا قربه الی‌الله باشد. این یک کار مادی نبود، بلکه معنوی بود و نتیجه‌اش را هم می‌بینید.»

موذن‌زاده در آخرین روزهای زندگی‌اش به مکه مشرف می‌شود و به آرزوی خود که همان زیارت خانه خدا بود، می‌رسد. در مکه از او خواسته می‌شود، اذانی بگوید که جمله «اشهد ان علیاً ولی الله» در آن نباشد اما او این موضوع را نمی‌پذیرد و عربستان درنهایت قبول می‌کند، موذن‌زاده اذان را با شهادت بر علی(ع) بگوید.

رحیم موذن‌زاده اردبیلی سرانجام 5 خرداد 1384 در سن هشتاد سالگی بر اثر بیماری سرطان در تهران دیده از جهان فروبست و در آغوش پدر خود در ابن بابویه آرام گرفت.

منبع : تبیان



:: موضوعات مرتبط: , , ,
:: برچسب‌ها: موذن زاده , رحیم , اذان ,
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : پایبند
تاریخ : چهار شنبه 18 تير 1393
سلیم بر بالین برادرش رحیم موذن زاده

☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼

پرسیـد: خـواننـده مـورد علـاقـه ات کیسـت؟!

گفتم:"موذن"

چـون مـرا بـه "خـدا" می خـوانـد نـه "خودم"

☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼



:: موضوعات مرتبط: , , , ,
:: برچسب‌ها: سلیم , رحیم , خواننده , مداح , موذن زاده , اذان ,
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : پایبند
تاریخ : جمعه 30 خرداد 1393

صفحه قبل 1 2 3 4 5 ... 82 صفحه بعد